Ja, en het werd mijn mooiste. In vier weken in het voorjaar passeerde ik drie finishlijnen. Amstelveen, zes weken nadat mijn knie het begaf, met de Watch om: nuttig voor hartslag en tempo bij de start, als het publiek je sneller trekt dan verstandig is, 4:08:22. De halve van de Venloop twee weken later zonder, 1:52:34, en ik keek onderweg naar geen enkele tussentijd. Daarna Rotterdam op een knie die ik niet vertrouwde en zonder tijddoel, puur op gevoel: 3:57:40, elke vijf kilometer tussen 5:26 en 5:38. Voor een wedstrijd zonder enig getal om na te jagen is dat een opvallend vlakke lijn. Weet waarom je loopt voordat het startschot klinkt, en het tempo regelt zichzelf.