Frijwilliger wêze yn Amsterdam-Zuidoost

Gearfetting

Nei't ik my realisearre hie hoe lokkich ik bin as sûne, goed opliede, jonge man mei in solide ynkommen, woe ik as frijwilliger wat dwaan foar oare minsken. It die bliken dat ik twa jier lyn in flyer yn myn brievebus krige fan it wyksintrum: se sochten immen mei wat kennis fan kompjûters. In tige nijsgjirrige reis stie op it punt te begjinnen!

Folsleine tekst

Amsterdam Venserpolder

Yn 2010 kocht ik in lyts appartemint yn de wyk Venserpolder yn Amsterdam-Zuidoost. Guon freonen warskôgen my foar de minne namme fan de buert: in plak fol dieven, drugs en oare kriminelen. Ik besleat dat te negearjen en it sels út te finen. Ik wie net bang, want ik bin in frij grutte keardel mei in bytsje mear as in sûn gewicht.

De wyk bestiet út ferskate grutte appartemintsblokken fan fjouwer of fiif ferdjipping, boud yn de jierren tachtich. Der is in mingsel fan húseigeners en sosjale hierwenten. De buert is goed ferbûn mei de rest fan Amsterdam oer de wei, mei de trein en mei de metro. Oars as it âldere sintrum fan Amsterdam hat dit part fan de stêd folle mear romte foar grien (strûken, gers, beammen) en wetter. Auto's, fytsen en fuotgongers wurde faak skieden troch aparte wegen en paden.

Ik fyn de buert hiel moai, nettsjinsteande guon fan de problemen. Hjir kinst ite lykas nearne oars yn Amsterdam, der wenje in soad freonlike minsken dy't net sa strest en eigenwiis binne as ik earne oars sjoen haw. En wat mear is: in protte fan harren sizze "hallo" as do harren foarbygiest. Soms tink ik oan Venserpolder as in doarpke, en dat is in goede saak.

Wyksintrum

Yn desimber 2014 rôp in flyer fan it wyksintrum op ta frijwilligers. It wyksintrum kin beskreaun wurde as in iepenbiere wenkeamer mei in keuken, fergees kofje en wifi, dêr't de bewenners fan de buert aktiviteiten organisearje kinne lykas in breikursus, kokje en Nederlânske les.

It wyksintrum siet te sykjen nei immen mei kompjûterkennis. Mei mear as 10 jier profesjonele IT-ûnderfining, in dêrby passende akademyske graad en ferskate sertifikaten, wêrfan twa fan Microsoft, tocht ik dat ik miskien wol geskikt wie foar de baan. Mar ik woe myn profesjonele reputaasje der eins net by belûke. Ik woe fan nul ôf oan begjinne en fertrouwen en wurdearring fertsjinje mei wat ik dêr dwaan soe, yn stee fan mei wat ik earder dien hie. Ho mar, ik woe gewoan "Willem út de buert" wêze.

Kompjûterhelp

Nei in koarte yntroduksje by de wykliks gearkomste mocht ik oan it wurk as frijwilliger. Ik die mei oan de saneamde "KompjûterBrigade", dy't minsken helpt mei allerhanne kompjûterproblemen (firussen, fernijingen ensfh.) en taken (ynternet, e-mail, sosjale media, bankieren en kantoar). It is elke wike iepen en minsken kinne gewoan efkes ynrinne en help krije. Neat dat ik net oan kin, tocht ik...

Myn earste dei wie goed, ik holp sa'n trije, fjouwer minsken en waard bystien troch in oare frijwilliger mei wat mear ûnderfining. Mar krekt twa wiken nei myn earste dei gie de oare keardel fuort en die ik de kompjûterhelp yn myn eigen ienen. It tal minsken groeide elke wike. Soms holp ik mear as 10 minsken tagelyk! Ik wit noch dat ik nei elke sessje gau in skoftke sliep fanwegen de ûnbidige yntensiteit fan al dat helpen (dat leare se dy net oan de universiteit, ha!).

Fertrouwen en wurdearring fertsjinje

Nei't ik de earste wiken oerlibbe hie, begûn ik guon fan de fêste besikers echt te kennen. En oarsom: minsken learden my kennen. Se wisten dat ik serieus wie en elke wike opdaagje soe. Dit ûnderlinge fertrouwen is tige wichtich, want it makke it mooglik om it skema foar de wike te feroarjen fan 2x1 oere nei 1x2 oere. De langere sessje liet my minsken helpe mei yngewikkelder problemen en makke it foar mysels makliker om myn frijwilligerswurk te kombinearjen mei myn gewoane baan.

It ferbjustere my eins hoe weardefol myn kennis is as ik dy brûk om minsken te helpen: do wurdst wurdearre op in manier dy't echt oars is as jild krije foar in baan. Hoe lyts in probleem my ek lykje mei, it oplosse kin in enoarme ynfloed hawwe op hoe't oare minsken har field. Do wurdst fuortdaliks beleanne mei tankberens en, oars as by jild, hoechst do gjin belesting te beteljen oer dizze winst (ha!)

Tryste dingen dy't ik learde oer de moderne maatskippij

Behalven it fertrouwen en de wurdearring dy't ik krige, learde ik ek in pear tryste dingen oer de moderne maatskippij dêr't in protte minsken grutsk op binne. Lit my twa foarbylden diele:

Cashback-trúkjes

Op in dei fertelde in âldere frou my oer in keukenapparaat dat se kocht hie; se betelle €40, mar de meiwurkers fan de winkel hiene har ferteld dat de echte priis mar €30 wie fanwegen in cashbackaksje... se hoegde mar nei in website en it jild soe werom komme.

Om yn oanmerking te kommen foar de cashback easke de produsint fan it keukenapparaat har persoanlike gegevens (lykas namme, adres, bertedatum, tillefoannûmer ensfh.). Dan soene se in e-mail stjoere mei in PDF-bylage dy't útprinte, ynfolle mei bankgegevens en per brief opstjoerd wurde moast om it jild werom te krijen.

De frou hie net iens in kompjûter, laat stean ynternet, in e-mailadres of de mooglikheid om PDF-bylagen út te printsjen. LILK fan dizze gekte makke ik in falsk e-mailadres en folde de formulieren mei har yn, it koste ús trije wiken, mar wy krigen it jild werom.

Dingen reparearje dy't net kapot binne

Op in oare dei kaam der in keardel by my mei syn laptop, hy fertelde dat hy derop fallen wie (..) en dat it toetseboerd no net mear wurke. Hy hie in kompjûterwinkel besocht dy't konkludearre dat syn laptop in nij toetseboerd fan €55 nedich hie. As dat te folle jild foar him wie, wiene se ree om him in eksterne USB-toetseboerd te ferkeapjen foar €30.

Nijsgjirrich nei dit ferhaal besleat ik de laptop oan te setten en it sels te besjen. Doe't ik wat toetsen yndrukte, ferskynde der frjemde ynfier op it skerm: de "U"-toets joech my in "4", de "I"-toets in "5" en mear fan dat. Foar in net-oefene each wurke it toetseboerd net goed... mar foar my wie it de Numlock-funksje op syn laptoptoetseboerd dy't per ûngelok ynskeakele wie.

Ik makke in bytsje wille mei de keardel doe't ik sei dat it gewoan "tsjoenderfingers" frege om der op te typen: ik skeakele Numlock gau út om te sjen dat syn toetseboerd prima typte, en skeakele it dan gau wer yn doe't ik him útnûge it sels te probearjen... Ik die de Numlock-funksje út de doeken en besparre him in nij toetseboerd.

Wat in geweldige tiid haw ik as frijwilliger! Yn de ôfrûne twa jier haw ik in soad minsken holpen en sels ek in pear dingen leard. It is enoarm beleanjend. It is eltse kear oars, do wist nea wa't der opdaagje sil en wat syn of har ferhaal wêze sil... ik sjoch al út nei de kommende wike!

Update july 2018

Koartlyn bin ik begûn minsken te helpen mei frije software op harren kompjûters. Lês der hjir oer.